Na Cuba is het ‘gewone’ leven weer begonnen in Playa. ‘s Ochtends naar school, daarna naar de gym en ‘s middags naar het strand. Heerlijk. Toch hebben we ook wat ‘bijzondere’ dingen gedaan de afgelopen tijd. Zo ben ik vorige week vrijdag (10 mei) én deze vrijdag (17 mei) uitgegaan in Cancún in wat ze claimen dat de grootste nachtclub van Latijns-Amerika is met een capaciteit van 5000 mensen: The City. Met een groep van 3 jongens en 3 meiden uit verschillende Europese landen hebben we tot twee keer toe Cancún onveilig gemaakt. Super gezellig, super leuk. Zaterdag 11 mei ben ik samen met Judy en Emilie eindelijk een keer bij het wereldberoemde restaurant op het strand Señor Frogs gaan eten. Helaas viel de service nogal tegen, stond de muziek te hard en was er een vrijgezellenfeest achter ons aan de gang inclusief op stoelen staande en op de bar dansende vriendinnen-van-de-bruid. De sfeer in Señor Frogs is lekker losjes, dus de barmannen deden gewoon mee. Ik heb een schitterend filmpje gemaakt van iedereen dansend op de bar met 1 Amerikaan in d’r bikini waarvan dr broekje een beetje te laag hangt en waardoor we van haar witte bilnaad kunnen genieten. Benieuwd? Check facebook. Dit meisjes staat helemaal rechts. Dit weekend voor het eerst geen excursie gedaan, maar rustig aan bij het zwembad gechillt, op het strand gelegen, lekker gegeten en dus vooral uitgerust. Moet ook gebeuren! Dinsdagavond was er een kookavond van school georganiseerd. Gratis eten, daar moeten we gebruik van maken! We hebben een typisch Mexicaans gerecht gemaakt waarvan ik de naam alweer vergeten ben en daarna zijn we met een hele groep nog uit geweest. Woensdag is het ‘s avonds altijd cocktail avond met een gratis cocktail via school geregeld, dus zijn we na het eten van sushi daarna weer uitgeweest. Tevens was dit ook de laatste avond van Thomas, een Noorse jongen, Anina, een Zwitsers meisje die 10 maanden op school heeft gewerkt en Franziska, een Duits meisje. Donderdag is de Nederlandse Silvana vertrokken, dus kon ze niet meer mee naar Akumal, het strand met de schildpadden, want daar ben ik met Judy (m’n Nederlandse kamergenoot), Gionathan (Italiaans maar woont in Zwitserland) en Sebastian (half Duits/half Spaans) donderdag na school naar toe gegaan. Weer een heleboel schildpadden gezien, zelfs weer een rog en natuurlijk veel vissen. Heel leuk! Vrijdag zijn we dus weer uitgegaan in Cancún, maar daarvoor had Sebastian mij, Emilie en Judy uitgenodigd om bij hem in z’n gastgezin te komen eten, want hij zou koken. Gionathan en David waren allebei al in Cancún dus zij konden niet mee eten. Sebastian had super veel eten gemaakt en het was ook nog eens heel lekker, dus we zijn goed gevuld richting de clubs gegaan. Vandaag, zaterdag, was Judy haar laatste dag hier in het hotel, maar omdat ze nog niet alles hier in de buurt heeft gezien verblijft ze nu voor nog een weekje in een hostel in Playa. Zij moest dus vanochtend om 12 uur uitchecken. Ook gaan ze hier in het hotel verbouwen dus moest ik van kamer wisselen, dus ook ik moest om 12 uur de kamer uit om van kamer 312 naar 212 te gaan. Alhoewel we vanochtend pas om half 7 thuis waren is het ons toch gelukt om (in mijn geval na 5x trap af-trap op te zijn gelopen) optijd de sleutels in te leveren. Nu heb ik dus een nieuwe kamer maar hij ziet er precies hetzelfde uit als de vorige. Gelukkig maar, want ik heb een super grote kamers en er zijn ook kamers die ongeveer de helft zo groot zijn. Judy klopte een half uur na vertrek alweer op de deur omdat ze nog niet in kon checken in d’r hostel, dus hebben we alsnog oud en vertrouwd samen in het hotel rond gehangen en ‘s avonds zijn we samen uit eten geweest bij Babe’s, een Thais/Koreaans/Zweeds restaurant (ja, vreemde combi) met hemelse curry. Vandaag hebben we ook een tour geboekt naar Coba, een plek met met hele steile Maya piramides die je ook kunt beklimmen, daarna gaan we naar een cenote en we gaan ook nog naar een Maya dorpje. Ik ben benieuwd!

Ten slotte wil ik nog even alle examenkandidaten in Nederland heeel veel succes wensen met de examens. Aan de ene kant lijkt het een eeuwigheid geleden dat ik examens heb gemaakt, aan de andere kant zie ik het nog voor me als de dag van gisteren. Vorig jaar dacht ik: volgend jaar lig ik lekker op het strand van México, spreek ik Spaans en ben ik al naar Australië en Buenos Aires geweest. En raad eens waar ik nu zit… Deze hele reis zo geweldig: ik heb zoveel schitterende plekken gezien, zoveel bijzondere mensen ontmoet, talen geleerd (niet alleen Engels en Spaans maar ook een beetje Noors, Duits, Italiaans en Frans). Ik ben nu precies op de helft van m’n verblijf in Playa del Carmen, ik heb nog maar 6 weken te gaan van de in totaal bijna 39 weken. Het liefst zou ik 29 juni weer teruggaan naar Sydney en alles nog een keer beleven, nog een keer iedereen ontmoeten, uitgaan in Scubar in Sydney, naar de Opera House gaan, naar Cathedral Cove in Nieuw-Zeeland, naar Plaza del Congreso in Buenos Aires, uitgaan in Punta del Este in Uruguay, naar de Iguazú watervallen, paardrijden in de Viñales vallei in Cuba en uiteindelijk wil ik ook zeker nog een keer terugkomen in Playa del Carmen. Ik ga de komende weken voor 200% genieten, want hoe graag ik het ook zou willen, deze tijd komt niet meer terug. Hoe geweldig de studententijd ook zal zijn, het is onvoorstelbaar dat er een jaar in m’n leven zal komen wat nóg leuker is dan het (school)jaar 2012/2013. Dus lieve examenkandidaten, doe je best want je weet nooit waar je terecht kunt komen. ¡Mucha suerte! y no te olvide de disfrutar todo.

(Bron: melissainparadise)

Op vakantie tijdens een reis. Is dat mogelijk? Ja hoor, doe mij maar gewoon na. Als je aan deze kant van Mexico zit ben je verdacht dicht bij het Caribische eiland Cuba. Met het vliegtuig ben je er zelfs in minder dan een uur! Die kans kunnen we niet aan ons voorbij laten gaan, dachten Silvana (Zwitsers), Judy (Nederlands) en ik. Daarom pakten wij maandagmiddag onze koffer in om dinsdagochtend op de bus naar Cancún te stappen en vanaf daar het vliegtuig naar Havana te nemen. Na een voorspoedige vlucht met Cubana airlines kwamen we aan op dit schitterende eiland. Omdat we op de bonnefooi waren gegaan, hadden we nog geen auto, verblijfplaats of concreet plan dus was stap een op de luchthaven een auto huren, waar ik meteen m’n Spaans in praktijk kon brengen omdat ik de enige van de drie was die Spaans sprak. Omdat je 21 moest zijn om te rijden kon alleen Silvana, 27, ons rondtouren op het eiland. Meteen op dag 1 kwamen we er al achter waarom iedereen zei dat de Cubanen zo ontzettend vriendelijk zijn: een man van de autoverhuur reed ons all the way naar de wijk Havana Vieja, zocht een hotel met super locatie voor ons en wilde niet eens een bedankje aannemen. Super! ‘s Avonds hebben we een rondje door Havana Vieja gelopen lang het Capitool en uiteindelijk gegeten in een restaurant wat er wel interessant uitzag: er stond namelijk een meters lange rij voor het restaurant, waardoor we besloten te vragen wat er zo bijzonder aan was. Het bleek zo te zijn dat er 3 restaurants in 1 gebouw zaten die allemaal het zelfde eten serveerden en alle mensen buiten waren aan het wachten op 1 specifiek restaurant. In een van de andere was nog wel plaats voor 3 meiden. En ohja, natuurlijk mochten we ook een kijkje nemen in het restaurant met de lange wachtrij! Uiteindelijk hebben we super gegeten in ook een sfeervolle zaal en we hebben meteen een reden om terug te gaan naar Cuba: het eten is ongelofelijk goedkoop. Voor 30 dollar hebben we met z’n drieën brood gehad als voorgerecht, allemaal een hoofdgerecht, 2 toetjes, allemaal een mojito en nog een non-alcoholisch drankje.
Woensdag begonnen we de dag met ontbijt in ons hotel op het dakterras wat uitzicht gaf over de stad. Nice! Omdat het deze woensdag 1 mei was en dit een nationale feestdag is in Cuba, hadden we al vernomen dat we naar het Plaza de la Revolución moesten om daar een groots feest mee te maken. Helaas was de optocht naar dit plaza al om 7.30 uur begonnen en was het anderhalf uur later klaar, waardoor toen wij eindelijk een parkeerplaats hadden gevonden om 9 uur net iedereen terug op weg naar huis zagen lopen. Veel mensen gezien, maar allemaal met opgerolde vlaggen dus. Later zagen we echter op het nieuws dat het bizar druk was geweest in Havana, dus misschien was het maar goed dat 3 toeristische meisjes niet midden in die drukte zaten. Omdat onze terugvlucht ook vanuit Havana zou zijn en we daar dus weer terug naar toe moesten, besloten we op tijd te vertrekken naar de tabak-regio Pinar del Rio met als eindstation de vallei Viñales. Onderweg onze eerste lifters opgepikt, iets wat heel normaal is in dit land want de wegen zijn bezaaid met lifters. Viñales is een ontzettend schattig dorpje met aan weerszijden van de (enige) weg vrolijke gekleurde huisjes, heel veel restaurantjes, casa particulares (soort van B&B) en zelfs een klein pleintje met een kerk. Hier hebben we heerlijk geluncht, waarna we naar het hotel gingen wat verschillende mensen ons hadden aangeraden: hotel Los Jazmines, met uitzicht over de hele vallei. Schitterend. Ze hadden nog maar een soort kamer over voor ons, dus kregen we ons eigen roze ‘huisje’ waarvanuit je over de hele vallei keek. ‘s Middags zijn we gaan paardrijden door de vallei met een tussenstop bij en kleine tabaksplantage en een huisje waar ze tabak laten drogen. ‘s Avonds zijn we gaan eten in het dorpje, waar Silvana en Judy een typische Cubaanse maaltijd hebben gegeten: Ropa Vieja, wat ‘oude kleren’ betekent. Helaas smaakte het ook zo, want het was ontzettend droog en er zat maar weinig smaak aan. Donderdag zijn we een stukje buiten de vallei naar de grootste grot van Viñales geweest, de Santo Tomas grot met een lengte van 46 km. Hierna zijn we doorgereden naar Varadero, dé toeristische trekpleister van Cuba vanwege het schitterende strand. Wij waren benieuwd! In ons hotel in Viñales hadden we alvast een hotel geboekt daar, waardoor we uiteindelijk in het all-inclusive hotel Bella Costa sliepen voor de helft van de normale prijs. Muy bien! Voor mij was het de eerste keer in een all-inclusive, dus was het best een vreemde ervaring om gratis van een enorme buffet te kunnen eten door alleen je polsbandje te showen. Maar hé, je hoort mij niet klagen. Bij aankomst in Varadero was er een soort van voorproefje op het hurricane-seizoen aan de gang, want het regende en waaide zo hard dat we zo’n beetje van de weg spoelden. Shit, we kwamen hier voor het strand, hopelijk is het weer morgen beter! En we hadden geluk, want vrijdagmorgen werden we wakker met uitzicht op een azuurblauwe zee en een strak blauwe lucht. Eerst weer ontbijten van een gigantisch buffet, dan snel naar het strand, wat onderdeel was van het enorme hotelcomplex. We besloten te betalen voor een late check-out, waardoor we na het strand nog konden douchen en we konden ook nog lunchen. Prima! Om 4 uur hebben we koers gezet naar het dorpje Santa Clara. Alhoewel hier niet veel te doen is, hebben we er toch een prima avond van gemaakt. Tijdens het inchecken raakten we namelijk aan de praat met een paar Angolezen die een verjaardagsfeest gaven vanavond. Of we met hen mee wilden eten en daarna mee uit gingen. Natuurlijk! Gratis eten, gratis drank. Toch nog een beetje all-inclusive, om het af te leren. Wij als 3 blanke meisjes tussen een groep van iets van 50 Afrikanen heeft er vast heel leuk uitgezien. Zaterdagochtend heeft Silvana na het ontbijt nog een beetje uitgekaterd zodat ze fit zou zijn om ons later naar Trinidad te rijden en Judy en ik zijn naar het mausoleum van Che Guevara geweest. Voor mij in ieder geval wel interessant, omdat hij Argentijns is en daar werd deze man ook uitvoerig besproken op school en ik heb een film over hem gezien. Toen we in het museum gedeelte stonden hoorden we een Engelstalige tour bezig met een zeer intelligente Aziatische vrouw die aan de tourguide vroeg: ‘Dus, komt Che Guevara nou uit Cuba?’ -‘Nee, zoals ik net uitlegde, komt hij uit Argentinië’. De vrouw keek hem nogal uitdrukkingsloos aan, waardoor hij vervolgde: ‘Argentinië, dat is een land in Zuid-Amerika’. Judy en ik staarden de vrouw met open mond van verbazing aan. Dat er nog steeds mensen zijn die nog nooit van het op-zeven-na grootste land ter wereld hebben gehoord is echt onvoorstelbaar. Omdat Silvana thuis bleef, Judy geen rijbewijs heeft en ik niet mocht rijden waren we per bicitaxi naar het mausoleum gekomen. Deze man was zo aardig geweest om (voor 4 Cubaanse pesos, wat 4 dollar is) ons heen te rijden, op ons te wachten en ons vervolgens weer terug naar het hotel te brengen. Hier hebben we met z’n drieën nog even geluncht om vervolgens weer op pad te gaan: destination Cienfuegos, maar eerst naar Trinidad. Dit dorpje wat door UNESCO als werelderfgoed is verklaard was alleen niet zo makkelijk te vinden. ‘De weg is niet zo goed’ werd ons verteld in Varadero, dus stonden wij er niet van te kijken dat de verharde weg ineens ophield, we over kiezels en keien verder moesten en na een tijdje gedeeltelijk over gras en stenen moesten. De weg was wel érg slecht! Er was inmiddels ook geen levende ziel meer te bekennen en toen we een truck in de afgrond zagen liggen besloten we maar even te stoppen. Waar waren we in godsnaam beland? Gelukkig was het uitzicht adembenemend (enorm meer, bergen, veel groen, en zoals overal in dit land ook hier palmbomen). Toen kwam onze reddende engel de hoek om: een man te paard, een veelgebruikt transportmiddel (ook op de snelweg). Gaat deze weg naar Trinidad? Nee, nee, dan moesten we omkeren, een heel eind terugrijden en naar rechts. Deze weg? Oh, die gaat naar een piepklein dorpje waar wij als toerist zeker niks te zoeken hadden. Op het onmogelijk smalle paadje toch maar omgekeerd, hobbldebobbel weer berg op berg af teruggereden en ja hoor, daar zagen we de weg naar rechts: die hadden we de eerste keer helemaal gemist. We waren weer op pad! In Trinidad aangekomen snapten we wel wat er zo leuk was aan het stadje: overal eeuwenoude kinderkopjes, gekleurde huisjes, een schattig pleintje en zelfs een toeristisch marktje. Snel wat inkopen gedaan! Silvana wilde nog sigaren kopen, dus toen we iemand er naar vroegen werden we meteen naar een huis van iemand geleid. De slaapkamer deur ging open en daar op het tweepersoonsbed lagen allerlei sigaren uitgestald. We waren flabbergasted door de bizarre situatie, maar ze schijnt nu wel ‘de beste sigaren ter wereld’ te hebben gekocht. Toen we opzoek gingen naar de plek waar we onze auto hadden geparkeerd kwamen we langs een ziekenhuis speciaal voor zwangere vrouwen waar we even binnen hebben gekeken én we kwamen langs een huis waar een bord voor stond met ‘massage’. Hmm, die konden we eigenlijk wel gebruiken! En $9 voor een halfuur is ook zeker niet te veel. Een vrouw kwam naar buiten gelopen en vroeg of ze ons kon helpen. Nou en of! We liepen achter haar aan haar huis binnen, want zoals zoveel dingen hier gebeurde het masseren gewoon in een kamertje in huis. Na een half uur heerlijk ontspannen hebben we onze zoektocht naar de auto vervolgd en deze werd al snel gevonden, zodat we onze weg naar Cienfuegos konden vervolgen. Ook deze weg verliep niet helemaal zonder problemen. Heeft iemand ooit van krabbentrek gehoord? Blijkbaar komen krabben als het regend uit hun grotten en velen van hen zijn zo stom om een tussenstop op de weg te maken, waar velen de dood vinden. Honderden krabben, dood en levend, lagen op straat. Sommigen probeerden recht voor je banden met hun klauwen in de lucht over te steken, anderen bleven midden op de weg zitten, een derde groep stak ons stuk weg veilig over en werd vervolgens geplet door een tegemoetkomende auto en dan waren er nog een aantal die wel de overkant haalden. We hoorden en voelden de krabbenlichamen aan alle kanten tegen de auto aan knallen, wat niet echt een prettige ervaring was. Gelukkig was Cienfuegos een ontzettend snoezig stadje, wat het ritje wel waard maakte. We hadden gehoord dat een bepaald hotel ontzettend leuk was, dus zetten we koers naar dit hoekje van de stad. Helaas was het hotel, met aan twee kanten uitzicht op zee, al vol. Gelukkig kon een van de medewerkers ons wel een goede Casa Particular aanraden. Ze stond al met de telefoon in d’r hand, regelde een verblijfplaats voor ons en nadat we hadden gereserveerd in haar restaurant draaiden we om om 5 minuutjes te rijden naar het huis van een vrouw die dus een gedeelte van haar huis verhuurd. Super lief mens, we kregen ons eigen ‘appartementje’ met twee slaapkamers en een badkamer toegewezen en ze zou de volgende ochtend zelfs ontbijt voor ons maken. Super! Ondertussen hadden we flink wat honger gekregen, dus gingen we snel terug naar het hotel om daar te eten. Zondag was alweer onze laatste hele dag in Cuba, dus was het tijd om terug richting Havana te rijden! ‘s Ochtends na het ontbijt zijn we eerst Cienfuegos gaan verkennen: het best onderhoudde stadje wat wij in Cuba hebben gezien, maar er is niks te doen. Er is een schattig pleintje, schitterende huizen in allerlei felle kleuren en het ligt aan het water, dus het is zeker een aanrader om te zien maar ik zou niet weten wat ik hier een hele dag zou moeten doen. Om 11 uur zaten we dus alweer in de auto in de richting van Havana. Prima, want dan konden we ook nog wat in Havana doen. Onze ‘mama’ in Cienfuegos had het adres gegeven van een andere Casa Particular in Havana in de wijk Playa Miramar, dus besloten we na een lunch in Havana Vieja hiernaar toe te rijden. Ook de vrouw die hier woonde was ontzettend lief en woonde (alleen) in een enorme huis met een gigantische achtertuin. Ook onze kamer was gigantisch en we hadden ook weer onze eigen badkamer. ‘s Avonds lekker niet-Cubaanse cordon bleu gegeten en de volgende ochtend, na een lekker ontbijtje, koers gezet naar de luchthaven. 5 minuten voor het inleveren van de auto reed Silvana een van onze achterlichten kapot, maar gelukkig zag de man van de verhuur dit niet. De vlucht vertrok wederom op tijd en na een busritje van een uur van Cancún terug naar Playa waren we weer thuis. Wat gaat zo’n week snel!
Hier snel weer in de routine geraakt van school-gym-strand-uiteten, of ook wel: we gaan weer verder met het de goede dingen des levens. Nu is het tijd om een einde aan dit verhaal te breien want over 20 minuten ga ik lekker Italiaans eten.

(Bron: melissainparadise)

Na het zwemmen met al het onderwaterleven van vorige week zondag, is het lastig om op maandagochtend weer vroeg op school te staan. Toch was iedereen maandag weer braaf op school. Deze week ben ik heel braaf iedere dag na school naar de sportschool geweest, dus ook vandaag! Dinsdagavond heb ik samen met een hele groep meiden met de Italiaan La Famiglia gegeten. Toen we klaar waren met eten kwam de eigenaar naar ons toe en bood ons een gratis dessert aan, omdat we zo vaak naar z’n restaurant toe komen. Iedereen dus aan de pannenkoeken met Nutella en de tiramisú! Woensdagavond was het 2x1 bij een sushibar in het centrum, dus zijn Franziska en ik daar naartoe gegaan om heerlijk goedkoop van de sushi te genieten. Daarna zijn we (vaste prik) naar Beer Bucket gegaan, waar een hele groep mensen van school ook waren. Heel wat mensen waren nogal moe, dus zijn we snel weer huiswaarts gegaan. Donderdag zijn we ook ‘s avonds gaan eten bij een Italiaan, maar deze keer bij Romeo’s. Met een groep van 10 meiden zaten we in het piepkleine, maar o zo goede restaurantje op ons eten te wachten toen er plots een jongen binnenkwam die vrijdag ook bij het schoolfeest was. Tijdens een gesprek begon Silvana te zingen ‘We’re gonna party like it’s your birthday..’ waaruit hij opmaakte dat het haar verjaardag was en dus als verassing tegen de serveerster zei dat het haar verjaardag was. Die kwam even later aan ons vragen of we wilden zingen als zij met cake aan kwam. Wij keken haar verbaasd aan. Cake? Verjaardag? Het bleek dus allemaal een groot misverstand te zijn. Na het eten zijn we met een wat kleiner groepje bij Zenzi bar gaan kijken, de salsa bar, of daar wat te beleven was, maar niemand van school was daar, dus zijn we weer naar huis toe gegaan. Vrijdag had ik geen school dus had ik na de gym tijd om met het thuisfront te skypen en rustig aan boodschappen te doen. Iets te rustig, want toen had ik geen tijd meer om naar t strand te gaan. ‘s Avonds zouden we uitgaan, dus na het eten heeft Thomas (Noorwegen) mojito’s voor ons gemaakt in een van de residentiehuizen, Casa Maya, maar iedereen was zo moe dat we besloten om maar op zaterdagavond uit te gaan. Zaterdag na de gym samen met m’n kamergenoot Judy naar ‘t strand geweest, waar we Franziska, Michelle en een Zwitserse vriendin van Michelle zouden ontmoeten. Helaas hadden ze niet erg duidelijke instructies gegeven, waardoor wij het hele strand van Playa del Carmen af hebben gelopen, toen maar een Starbucks opzochten voor internet zodat we ze konden contacten en toen weer all the way terug moesten lopen omdat ze bij de eerste strandtent zaten waar we langs waren gelopen -handig! Gelukkig toen nog even op het strand gelegen en ondanks een hele irritante Mexicaan die Michelle’s vriendin probeerde te versieren, was het lekker rustig en gezellig. ‘s Avonds take-away gehaald bij een restaurant tegenover onze school, waarna we met z’n zevenen in Casa Maya hebben gegeten. Daarna heeft Thomas weer mojito’s gemaakt en zijn we naar L’Ambassade geweest voor 1 liter cocktail. Daarna zijn we dan daadwerkelijk uit gegaan (wat hier heel makkelijk is, want voor een meisje is de entree bijna altijd gratis en kun je op verschillende plekken ook nog open bar krijgen). Vandaag, zondag, hadden Judy, Franziska, Emilie en ik afgesproken om naar Cancún te gaan. Hier hebben we heerlijk gewinkeld in een enorm (heel Amerikaans) winkelcentrum en daarna zijn we naar Playa Langosta gegaan om daar de middag compleet te maken. Weer terug in Playa hebben we gegeten bij Pollo Rojo, een restaurantje om de hoek van m’n hotel met heerlijke juices en perfecte quesadillas (Mexicaans gerecht). Perfect dagje zo! Morgen weer het begin van een week school, maar dit is er niet zomaar een. Dinsdag (Koninginnedag) vertrek ik namelijk naar Cuba! Daar blijf ik samen met Judy en de Zwitserse Silvana tot aan maandag 6 mei, dus dan horen jullie ervan.

(Bron: melissainparadise)

Vorige week had ik al een tipje van de sluier opgelicht over wat ik zondag zou gaan doen: ik ben naar Chichen Itza geweest! Deze Maya ruïnes, die onderdeel zijn van de zeven wereldwonderen, staan op ongeveer 4 uur rijden van Playa del Carmen, midden op het schiereiland van Yucatán. Samen met Silvana (Nederland), Emilie (Frans-Zwitsers), Elizabeth en Jessica (USA) vertrokken we om half 8 ‘s ochtends naar deze magische plek. De 4 uur durende rit was het zeker waard, want vooral de bekendste tempel, de tempel van Kukulcán, is schitterend. We hadden een hele goede gids die ons alles wist te vertellen over de gebouwen, zuilen, tempels, offertafels, het tennisveld en de gebruiken van de Maya’s. Het werd weer eens pijnlijk duidelijk dat de Maya’s zo slim en ontwikkeld waren, dat het ontzettend zonde is dat ze zo’n beetje allemaal zijn uitgemoord. De afstammelingen van de Maya’s verkopen tegenwoordig toeristische shit tussen de tempels door, dus dat is eigenlijk wel triest om te zien. Na de ruïnes zijn we ergens gaan lunchen, waarna we doorreden naar een cenote. De engelse vertaling voor cenote is ‘sink hole’ en het is eigenlijk gewoon een grot waar water in ligt. Soort van natuurlijk zwembad met hele hoge wanden, helder water, junglevegetatie en rondzwemmende vissen. Het is echt schitterend. Je waant je in een compleet andere wereld; de wereld van Jungle Book. Na de cenote zijn we verder gereden naar een stadje, Valladolid, waar ze een schattig marktpleintje en een kerkje hebben. Al met al een hele geslaagde dag!
Maandag moesten we weer naar school -helaas. Na school lekker in m’n zwembad gezwommen, ‘s avonds met Silvana afgesproken om bij een tour operator langs te gaan om informatie te vragen over Belize, Cuba en Isla Mujeres en hierna hebben we ‘s avonds een tour door Playa del Carmen gemaakt met school, wat eigenlijk voor de nieuwe studenten is, maar vorige week waren we te laat voor deze tour, dus hadden we besloten om nu maar te gaan. Dinsdag ben ik na het strand voor de tweede keer naar de gym geweest, deze keer naar een lesje Zumba. Het gaat er hier heel anders aan toe dan in Nederland! Dat is wel zeker. Echt op z’n Latijns-Amerikaans bestaat iedere beweging die je maakt uit met je kont draaien, dus ik werd er niet helemaal gelukkig van. ‘s Avonds heb ik zowaar eens zelf gekookt (een hele gezonde salade), want écht iedere avond uit eten kan natuurlijk eigenlijk niet, alhoewel dat goedkoper was dan deze salade maken. Woensdag ben ik na school even gaan winkelen met Silvana en Emilie en ‘s avonds zijn we met een hele groep naar een Italiaans restaurant geweest. Hierna weer een gratis cocktail bij Beer Bucket gehaald, samen met Silvana en Emilie 1 liter cocktail gedeeld en toen naar een feestje van een andere talenschool geweest die Solexico heet. Hier nog 2 Nederlanders ontmoet en samen met 1 van hen en een Amerikaan ervaringen en tips over places to go in Mexico uitgewisseld. Donderdag had onze school na schooltijd een tripje naar een cenote georganiseerd, naar de cenote Jardín del Eden. Ook deze cenote was heel mooi, met rotsblokken in het midden waar je op kon zitten, diepe grotten waar in werd gedoken en mogelijkheden om vanaf de kant een paar meter naar beneden kon springen. ‘s Avonds gegeten bij een tentje dat 100% Naturel heet en waar ze hele lekker klinkende gerechten op het menu hadden staan. Na het eten naar Zenzi geweest, de salsa bar, waar we weer 2 Nederlandse jongens en 1 Nederlands meisje onmoette. Ineens zit het vol met Nederlanders! Vrijdag geen school, dus eerst lekker uitgeslapen, toen naar de gym geweest en daarna weer naar het strand van Playacar. Omdat dit weekend wat vrienden van school weg zouden gaan zijn we ‘s avonds uiteten geweest bij Yo Amo Taco’s (Mexican food!) en om 9 uur was er een feestje op school. Na het schoolfeest, wat niet zo spannend was, zijn we uitgeweest. Uitgaan is hier behoorlijk goedkoop als je een meisje bent, want je mag overal gratis naar binnen, krijgt een gratis drankje bij binnenkomst en deze keer kregen we zelfs een bandje voor een beach club waar we gebruik mochten maken van de open bar. Perfect! Zaterdag was een rustig dagje. We hadden besloten om geen tripje te maken deze keer, dus weer lekker uitgeslapen, naar de sportschool geweest, boodschappen gedaan, een strandtas gekocht en ‘s avonds weer zelf gekookt. Heerlijk rustig. Vandaag, zondag, was het weer tijd om wat leuks te gaan doen, dus ben ik naar Akumal geweest. Dit is een strand ongeveer 40 minuten onder Playa waar zeeschildpadden, mantra’s en vissen gewoon vrij tussen het koraal zwemmen. Gewapend met een duikbril, snorkel en flippers ben ik samen met Silvana, 2 Michelle’s, Theresa (allen Duits-Zwitsers), Franziska (Duits) en Emilie (Frans-Zwitsers) op zoek gegaan naar deze zeewezens. We splitsten in 2 groepen zodat de helft op de tassen kon passen, waardoor ik samen met Emilie en Franziska was. We hebben ongeveer 10 schildpadden gespot, honderden vissen en zelfs inktvissen tussen het koraal en een mantra (soort van pijlstaartrog). Zo bizar om op 1 meter afstand van zulk schitterend sealife te zwemmen! Heel bijzonder.
Voor volgende week zijn er nog geen plannen gemaakt, dus ik ben benieuwd wat deze week gaat brengen. Chau!

(Bron: melissainparadise)